Odprawa dla policjantów przechodzących do służby w wojsku? MSWiA odpowiada

Policjantowi, który bezpośrednio po zwolnieniu ze służby został przyjęty do zawodowej służby wojskowej nie przysługuje odprawa. Fot. Policja

Policjantowi, który bezpośrednio po zwolnieniu ze służby został przyjęty do zawodowej służby wojskowej nie przysługuje odprawa. Fot. Policja

W połowie stycznia poseł Józef Lassota interpelował do MSWiA w sprawie zapisu art. 118 ustawy o Policji, który stanowi, że odprawa (określona w art. 114) oraz świadczenia (określone w art. 117) nie przysługują policjantowi, który bezpośrednio po zwolnieniu ze służby został przyjęty do zawodowej służby wojskowej lub do innej służby, w której przysługuje prawo do takich świadczeń. W interpelacji pytał m.in. czy istnieje możliwość rozważenia zmian legislacyjnych w ustawie o Policji, aby policjanci przechodzący do służby w wojsku otrzymywali odprawę, tak jak to się dzieje w przypadku żołnierzy przechodzących do służby w innych formacjach. Na zapytanie posła odpowiedział wiceminister spraw wewnętrznych i administracji Jarosław Zieliński.

W interpelacji do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie art. 118 ustawy o Policji, poseł Lassota wykazał m.in. aktualny stan prawny wraz z wykładnią przywołanych przepisów, które wskazują na istniejącą w przepisach lukę prawną. Jak twierdzi Lassota, istotą odprawy w przypadku służb mundurowych, w tym przypadku Policji, jest swoistego rodzaju uprzywilejowanie za specyficzny charakter służby wiążącej się, zwłaszcza w obecnej sytuacji wzrastającej przestępczości, z bezpośrednim zagrożeniem życia i zdrowia.

Zdaniem posła Lassoty jest to błąd lub niedopatrzenie ustawodawcy, że policjantowi nie należy się odprawa w przypadku, gdy po zakończeniu służby w Policji, rozpoczyna on służbę w strukturach wojska.

„Nie wydaje się, aby był to zamierzony zabieg ustawodawcy, a to z uwagi na charakter odprawy i fakt, że przywilej ten został przyznany każdemu funkcjonariuszowi odchodzącemu ze służby w Policji. Jednakże z niezrozumiałych powodów, dyskryminowani są funkcjonariusze, którzy odchodząc ze służby w Policji, rozpoczynają służbę w wojsku. Wykładnia bowiem wyżej powołanych przepisów prawa w istocie dyskryminuje funkcjonariuszy Policji kończących służbę w Policji, a rozpoczynających w wojsku” – uważa Józef Lassota.

Przepisy ustawy o Policji, a w szczególności art 118 ustawy o Policji i art. 94 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych wykluczają w zakresie zakończenia służby w Policji wypłatę odprawy policjantowi w przypadku, gdy przechodzi on do pracy w wojsku, a zarazem wykluczają wypłatę odprawy za okres pracy w Policji, w sytuacji, gdy po zakończeniu służby w Policji oraz podjęcia i zakończenia służby w wojsku, funkcjonariusz odchodzi z wojska. To znaczy, że z chwilą zakończenia służby w wojsku, wypłacona odprawa obejmować będzie tylko i wyłącznie okres służby w wojsku. Tym samym były policjant rozpoczynający służbę w wojsku zostanie pozbawiony odprawy, w przeciwieństwie do innych osób np. nie przechodzących do służby w innej formacji.

Zdaniem posła świadczy to o dyskryminacji i nierównym traktowaniu osób, które po zakończeniu służby w Policji zdecydowały się na pełnienie służby w wojsku.

Józef Lassota podkreślił, że w przedmiotowej sprawie zwrócił się o opinię do Biura Analiz Sejmowych, z której wynika, że prawo do odprawy w związku ze zwolnieniem ze służby formacji zmilitaryzowanych zostało uregulowane odrębnie w ustawach określających funkcjonowanie danego rodzaju służby. Ustawodawca w odniesieniu do policjantów zawarł przedmiotowe przepisy w ustawie o Policji, a w stosunku do żołnierzy w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Przepisy ww. ustaw odmiennie regulują zasady nabywania odprawy z tytułu zwolnienia ze służby.

W opinii BAS, ustawodawca w zróżnicowany sposób określił uprawnienia w zakresie przysługujących świadczeń różnych grup zawodowych. Odrębności występują nie tylko pomiędzy systemem pracowniczym i służb mundurowych, ale również w ramach poszczególnych formacji zmilitaryzowanych. Konstytucja RP nie nakłada na ustawodawcę obowiązku ukształtowania jednolitego systemu zabezpieczenia społecznego jak i systemu wynagradzania dla wszystkich grup społecznych, w tym w szczególności służb mundurowych. W związku z powyższym należy uznać, że ukształtowanie systemu świadczeń dla poszczególnych służb zmilitaryzowanych leży w gestii ustawodawcy – wyjaśnia dr hab. Magdalena Szczepańska ekspert ds. legislacji w Biurze Analiz Sejmowych.

Jak zauważył Lassota, policjant, który decyduje się na podjęcie służby w wojsku, jest osobą odpowiednio przeszkoloną, w którą Państwo zainwestowało istotne środki finansowe, aby mógł sprawnie i bez stwarzania zagrożenia dla siebie i innych pełnić służbę. Jak podkreśla, osoba taka potrafi obsługiwać broń, obronić siebie oraz innych, przeszła przeszkolenie psychologiczne. W efekcie, jeżeli decyduje się na zmianę służby na wojsko, Państwo nie musi w niego inwestować takich pieniędzy, jakie musiałoby wydać, aby przeszkolić żołnierza.

Poseł zwrócił się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z zapytaniem czy w związku z przedstawionymi argumentami istnieje możliwość nowelizacji ustawy o Policji, w taki sposób, aby policjanci przechodzący do służby w wojsku otrzymywali odprawę, tak jak to się dzieje w przypadku żołnierzy przechodzących do służby w innych formacjach.

Czytaj też:

Oczyszczeni z zarzutów funkcjonariusze wrócą do służby i otrzymają zaległe pensje

Odpowiedź MSWiA

Na interpelację Józefa Lassoty odpowiedział wiceminister Jarosła Zieliński, który wskazał, że zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji, policjant zwalniany ze służby otrzymuje, z zastrzeżeniem ust. 2-4, odprawę.

Art. 114. 1. Policjant zwalniany ze służby otrzymuje, z zastrzeżeniem ust. 2-4:
1) odprawę;
2) ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe oraz za niewykorzystany czas wolny od służby udzielany na podstawie art. 33 ust. 3;
3) zwrot kosztów przejazdu policjanta i członków jego rodziny oraz przewozu urządzenia domowego do nowego miejsca zamieszkania w kraju, w zakresie i na zasadach obowiązujących przy przeniesieniach z urzędu.
2. Świadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, przysługują policjantowi, jeżeli w dniu zwolnienia ze służby spełniał warunki do uzyskania świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego.
3. Policjant zwalniany ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 3 i 4a oraz ust. 2 pkt 8 otrzymuje 50% odprawy oraz ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
4. Policjant zwalniany ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 2 otrzymuje ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2. Komendant Główny Policji lub upoważniony przez niego przełożony może w przypadkach szczególnie uzasadnionych potrzeb rodziny policjanta przyznać mu nie więcej niż 50% odprawy.

Natomiast – na co wskazał wiceminister – z treści art. 118 ustawy wynika, iż odprawa, o której mowa w art. 114 oraz świadczenia określone w art. 117 nie przysługują policjantowi, który bezpośrednio po zwolnieniu ze służby został przyjęty do zawodowej służby wojskowej lub do innej służby, w której przysługuje prawo do takich świadczeń.

Art. 117. 1. Policjantowi w służbie stałej, zwolnionemu ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 4, wypłaca się co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby świadczenie pieniężne w wysokości odpowiadającej uposażeniu zasadniczemu wraz z dodatkami o charakterze stałym, pobieranymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.
2. Policjantowi uprawnionemu do świadczenia określonego w ust. 1, który nabył prawo do zaopatrzenia emerytalnego, przysługuje prawo wyboru jednego z tych świadczeń.
3. Policjantowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 i 6, który z powodu nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się co miesiąc świadczenie pieniężne określone w ust. 1 przez okres choroby, nie dłużej jednak niż przez okres 3 miesięcy, chyba że wcześniej komisja lekarska wyda orzeczenie o inwalidztwie stanowiące podstawę do ustalenia prawa do renty inwalidzkiej.

Jak zauważył Jarosław Zieliński, ustawodawca określając sytuację prawną funkcjonariuszy różnych służb mundurowych, często reguluje odmiennie prawa i obowiązki tych funkcjonariuszy. Każda z formacji posiada odrębną regulację ustawową określającą jej charakter i zakres działania. Powyższe odrębności uzasadniają zróżnicowanie zarówno w zakresie dotyczącym statusu, jak i uprawnień funkcjonariuszy różnych służb, a także warunków dotyczących przejścia do poszczególnych służb. Odmienny status policjanta uzasadnia zróżnicowanie jego pozycji prawnej w porównaniu z żołnierzem zawodowym, czy też funkcjonariuszami pozostałych służb mundurowych (Por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 sierpnia 2013 r., sygn. I OSK 1354/12).

Wiceminister SWiA podkreślił, że zgodnie z art. 115 ust. 2 i 3 ustawy o Policji, przy ustalaniu wysokości odprawy uwzględnia się również okresy nieprzerwanej zawodowej służby wojskowej, jeżeli bezpośrednio po zwolnieniu z tej służby żołnierz został przyjęty do służby w Policji i nie otrzymał odprawy z tytułu poprzednio pełnionej służby. Przepis ten stosuje się odpowiednio w przypadku podjęcia służby w Policji po zwolnieniu ze służby w innych służbach, w których przysługują świadczenia tego rodzaju.

„W związku z powyższym należy zauważyć, że ukształtowanie systemu świadczeń dla poszczególnych służb mundurowych leży w gestii ustawodawcy. Jednocześnie zważywszy na problematykę przedstawioną w interpelacji uprzejmie informuję, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie jest organem właściwym w sprawie. Kwestia podnoszona przez Pana Posła dotyczy regulacji pozostających w zakresie właściwości Ministra Obrony Narodowej” – podkreślił wiceminister w odpowiedzi na interpelację posła Józefa Lassoty.

Czytaj również: KGP rekomenduje rekompensatę braku podwyżki dla osób przeniesionych na niższe stanowiska

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o